Ο Θεός τότε του είπε: "Κάιν, γιατί είσαι στενοχωρημένος;" (γιατί άραγε; μήπως γιατί κάνεις διακρίσεις; μήπως γιατί προτίμησες το αίμα του έρμου του ζωντανού -ήταν κάποτε- αντί για τους καρπούς της μάνας γης; Φταίει άραγε το αμάρτημα της μητρός του;)
Ο κακός (ΚΑΚΟΣ???? αδικημένος!) Κάιν δεν αποκρίθηκε. Η ζήλια για τον αδερφό του, του έτρωγε την καρδιά σαν σκουλήκι. Έτσι, όταν βρέθηκαν και οι δυο στα χωράφια, τον πλησίασε ύπουλα και τον σκότωσε. Αλλά σε λίγο, άκουσε το θεό να τον ρωτά: "Πού είναι ο Άβελ, ο αδερφός σου;" (ότι τώρα εσύ δεν ξέρεις, ε? δεν έβλεπες εκείνη την ώρα.... όόόόόόόχι.....). "Δεν ξέρω", αποκρίθηκε ο Κάιν. (μα τι καλός που είσαι κι εσύ στα ψέμματα!) "Μην είμαι ο φύλακας του αδερφού μου;" (και τι φύλακας! δεν τον έχασες στιγμή από τα μάτια σου!) "Τι έκανες;" του είπε ο θεός. "Το αίμα του αδερφού σου φωνάζει σ' εμένα από τη γη. Και η ίδια η γη, που δέχτηκε το αίμα του αδερφού σου, χυμένο από τα δικά σου χέρια, και αυτή τώρα φωνάζει εναντίον σου. Απ' εδώ και πέρα ο κόπος σου δε θα είναι ευλογημένος και θα γυροφέρνεις στη γη αποδιωγμένος". Ο Κάιν ένιωσε μεγάλο πόνο μέσα του. Θα προτιμούσε χίλιες φορές να πεθάνει παρά να κάνει τέτοια ζωή, πικραμένη και γεμάτη απελπισία. (τι το 'θελα ο μαλάκας? και μου το 'πε η μαμά να προσέχω λιγάκι τα νεύρα μου!) Αλλά ο θεός έβαλε ένα σημάδι στο πρόσωπο του Κάιν, ώστε όποιος τον συναντά να μην τον σκοτώσουν (εμ τι.... οφθαλμός αντί οφθαλμού? δε λέει....)
Κατόπιν ο Κάιν απομακρύνθηκε από το θεό και πήγε και εγκαταστάθηκε στη χώρα Ναίδ, ανατολικά της Εδέμ. Αργότερα, σ' εκείνη τη χώρα, ο Κάιν πήρε μια γυναίκα (ααααα υπήρχαν κι άλλοι! πρωτόπλαστοι και μαλακίες!) και αυτή του χάρισε ένα παιδί, που ονομάστηκε Ενώχ. Ο Κάιν, επίσης, έχτισε εκεί και μια πόλη, που πήρε το όνομα του παιδιού του, Ενώχ. Στο μεταξύ, η Εύα απόχτησε ένα άλλο παιδί, που το ονόμασε Σηθ. Με το Σηθ, ο θεός ευλόγησε τον Αδάμ, δίνοντας του ένα καλό παιδί στη θέση του αδικοσκοτωμένου Άβελ. Ο Αδάμ έζησε πολλά χρόνια ακόμα. Και η Εύα γέννησε κι άλλα αγόρια και κορίτσια. (βρε βρε... κουνέλα την κατάντησε, τελικά!) Έτσι οι άνθρωποι πλήθυναν πάνω στη γη και πολλές γενιές προέρχονταν από τον Αδάμ και την Εύα. (μόνο από αυτούς.... οι άλλοι δεν έκαναν παιδιά! απαπαπαπα....) Στην ενάτη λοιπόν γενιά ήρθε και ένας απόγονος τους που λεγόταν Νώε. (κι ύστερα σου λέει πως ο Θεός ευλόγησε τη γενιά του Αδάμ! Πως καλέ; με απόγονο τον βαρκάρη του κατακλυσμού;) Ο Νώε ήταν ενάρετος άνθρωπος, ο καλύτερος απ' όλους της γενιάς του. Ζούσε σύμφωνα με το θέλημα του θεού και απόφευγε την αμαρτία. Απόχτησε τρία παιδιά, το Σημ, το Χαμ και τον Ιάφεθ. (και όλο το ζωικό βασίλειο.... και μια βάρκα.... και μια απέραντη θάλασσα.... και έναν απόγονο.. τον Εφραίμ... αυτή η λίμνη μου ανήκει...)
και ξαναρωτώ.... είναι σίγουρος ότι ευλόγησε τη γενιά του Αδάμ????
