Στίχοι: Παύλος Παυλίδης
Μουσική: Ξύλινα Σπαθιά
Ο πρώτος ένοχος, ο πρώτος δολοφόνος
μέσα στην έρημο τώρα γυρίζει μόνος
ρωτάει τον άνεμο, ρωτάει τον αέρα
γιατί σκοτείνιασε, τι απέγινε η μέρα;
Νανούρισε τον ξένο που κλαίει και σπαράζει
το δέρμα σου φοράει, το αίμα σου θηλάζει
πονάς κι αυτός γελάει, κοιμάσαι δεν νυστάζει
στο στήθος σου η καρδιά του χτυπάει
και σε δικάζει
Και της ψυχής σου οι όσες γοργόνες σ' οδηγούνε
με τα σκοινιά τις νύχτες κοτρόνες ρυμουλκούνε
να θάψουν το τραγούδι που θα σου μουρμουρίσει
όταν τρελλός, λυμμένος
θα σου ξαναμιλήσει
Ο ΚΑΙΝ
Μη φοβηθείς όταν τον δεις
σκέψου απλά ήταν ένα όνειρο
Ο Κάιν ζει
Στίχοι - Μουσική: Τζίμης Πανούσης
Σε γιγαντοαφίσες, καουμπόι καπνιστής
με ύφος Τζον Γουέιν, ψυχρός εκτελεστής
με άλογο και λάσο, με τζιπ ή με κανό
σκηνές από Ελ Πάσο στην εθνική οδό
Υπουργός με σκουλαρίκι κι ένας μπέης λίγο ψευδός
από πίσω αλαλάζων ο φιλήσυχος λαός
Με σταυρούς και με κουκούλες αρπάζουνε τους πανκ
τους καίνε στις πλατείες Αθηναίοι Κου Κλουξ Κλαν
Σε γιγαντοαφίσες, κορούλα αριστερή,
με πλαστικά λουλούδια και γαλλικό κλειδί,
μέχρι το 2000 χρυσή μεταγραφή
κι εμείς όλοι στον πάγκο να παίζουμε αλλαγή
Ιστορίες σε ριπλέι απ' την Παλιά Διαθήκη
ο Κάιν να κλαίει σε παλιά αποθήκη
Παραλυτικοί θεατές με τα κρεβάτια μαζί
κοιτάνε το θαύμα, ο Κάιν ζει
Ο πρώτος ένοχος, ο πρώτος δολοφόνος, μέσα στην έρημο τώρα γυρίζει μόνος. Ρωτάει τον άνεμο, ρωτάει τον αέρα: γιατί σκοτείνιασε, τι απέγινε η μέρα;
Σε γιγαντοαφίσες, καουμπόι καπνιστής με ύφος Τζον Γουέιν, ψυχρός εκτελεστής. Ιστορίες σε ριπλέι απ' την Παλιά Διαθήκη. ο Κάιν να κλαίει σε παλιά αποθήκη. Παραλυτικοί θεατές με τα κρεβάτια μαζί, κοιτάνε το θαύμα. Ο Κάιν ΖΕΙ!
Μη φοβηθείς όταν τον δεις! Σκέψου απλά ήταν ένα όνειρο...
