κι εκεί που -τελικά- αποφασίζεις να προσπαθήσεις... τσουπ! ο άλλος αποδεικνύεται τυφώνας!
Έρχεται ξαφνικά... σαρώνει τα πάντα στο πέρασμά του... αναστατώνει τον τόπο και στο τέλος εξαφανίζεται όπως ακριβώς εμφανίστηκε! Κι εσύ μένεις εδώ προσπαθώντας να μαζέψεις τα κουρέλια σου, τα συντρίμμια που άφησε πίσω ο βάρβαρος και να βρεις ξανά την ηρεμία σου...
Πρώτον... καλά να πάθεις αφού δεν ξέρεις να κρατάς το λόγο σου! Γιατί, μαρή? Άλλα δε λέγαμε λίγο καιρό πριν?
Δεύτερον... καλά δεν ήταν στην αρχή που δεν έδινες σημασία στα ψεύτικα τα λόγια τα μεγάλα (που τα 'πε με το πρώτο του το γάλα!)? Τι ήθελες κι άρχισες τα "τι ήθελε να πει ο ποιητής?" Γιατί ξαφνικά άρχισες να πιστεύεις όλα όσα σου λένε? Αφού δε σε θέλει το θέμα κυρά μου! Τι το παλεύεις? Καλά δεν ήσουν στην ησυχία σου... τι τα θες όλα αυτά?
Υ.Γ. Πάρτο χαμπάρι.... τα "οπωσδήποτε", "εννοείται", "θέλω να σε δω", "θέλω" να κάνω αυτό, "θέλω" να κάνω εκείνο, "πίστεψέ το".... υπάρχουν μόνο σε περιορισμένες εκδόσεις... όχι σε όλα τα λεξιλόγια...
Υ.Γ. Το καλό που σου (μου) θέλω... μη χάσεις το κέφι σου! Μια χαρά ευτυχισμένη ήσουν αυτές τις μέρες.. μη τα βάψεις όλα μαύρα! Σπάσ' τα με λίγο άσπρο... (και ποτέ ξανά ροζ!!!!!)
