Δεν έχει πολλές ώρες (3 ή 4 αν δεν κάνω λάθος...) που μαθεύτηκε η είδηση του χαμού σου. Από τότε με έπιασε μια νοσταλγική διάθεση και μια επιθυμία να ακούσω τα τραγούδια σου. Ξεκίνησα με τα πιο πρόσφατα, τα δικά σου, θέλοντας να ακούσω μόνο τη φωνή σου, μόνο το δικό σου, προσωπικό ύφος. Πως μπορείς να αντισταθείς -και το λέω "χωρίς ντροπή" αυτό- στα κομμάτια που ξεπροβάλλουν δίπλα στα δικά σου... σε εκείνα που ήσουν ακόμη ένας από τους Πυξ Λαξ; Σε εκείνα που ΗΣΟΥΝ οι Πυξ Λαξ!
Και κάπως έτσι άρχισε το πολύωρο ταξίδι μου στη μουσική και τις αναμνήσεις! Το ένα τραγούδι ακολουθούσε το άλλο, η μία ανάμνηση κυνηγούσε την άλλη. Και φτάνεις στο τέλος να συνειδητοποιείς πως πολύ περισσότερα τραγούδια από όσα νόμιζες έχουν συνοδεύσει τις "περιπλανήσεις" σου στον -κατά τ' άλλα μάταιο τούτο- κόσμο! Μεγάλωσα ακούγοντας Πυξ Λαξ, καθώς είχα την τύχη να έχω μαμά με απίστευτο γούστο στη μουσική, που φρόντισε να θέσει τις σωστές βάσεις για τη μουσική μου παιδεία!! (thank you μανούλα!!!) Μεγάλωσα, λοιπόν, με αυτά τα υπέροχα κομμάτια, τις απίστευτες μελωδίες και τους όλο νόημα στίχους τραγουδισμένα από τις ιδιαίτερες φωνές των Στόκα, Πλιάτσικα και Ξυδού
Δυστυχώς τους Πυξ Λαξ ενωμένους δεν κατάφερα να τους δω... Όταν άρχισα να πηγαίνω σε συναυλίες είχανε ήδη διαλυθεί... ήλπιζα πάντοτε βέβαια σε κάποιο reunion... δεν ελπίζω πια! Κατάφερα όμως να τους ακούσω μεμονωμένα... Κάποια live του Πλιάτσικα, σε ένα άλλο είδα τον Στόκα και (λέω πλέον ευτυχώς!) είδα και τον Ξυδού στη συναυλία των Κατσιμιχαίων στη Θεσσαλονίκη... πριν ένα μήνα ακριβώς! Ήταν συγκλονιστικός... Τι κρίμα που δε γεννήθηκα μερικά χρόνια πριν!
Φτάνουν όμως τα δικά μου λόγια... Καιρός να μιλήσω μέσα από τα δικά σου... Νόμιζα πως δεν ήξερα πολλά από τα κομμάτια που έχεις γράψει... Έκανα λάθος! Τελικά ήξερα πολύ περισσότερα απ' όσα μπορούσα να φανταστώ! Και πολλά από αυτά κάτι σημαίνουν για μένα...
Ήρθες εχθές αργά, μιαν άλλη εποχή να μου θυμίσεις... Μια εποχή που θέλησα να λησμονήσω... Αλλά... ήρθες εχθές αργά... Και μ' άφησες να σκέφτομαι πως είδα τα μάτια του να λάμπουν στο σκοτάδι από αγάπη... Μια αγάπη που έσβησε, μόλις άναψαν τα φώτα!
Κι έμεινα ο βλάκας να κοιτάω την αναμμένη λάμπα και να αναρωτιέμαι γιατί ποτέ δεν σκέφτηκε τι ήτανε για μένα... γιατί ποτέ δεν έψαξε να βρει, που έκρυβα τα όνειρα που έκανα... κι αν η καρδιά μου θάλασσα με κύμα ταραγμένη βρήκα τη δύναμη να τραγουδώ... να γελώ...
να ζω...
να σκέφτομαι...
να μιλώ...
να νιώθω...
να ανασαίνω...
να αγαπώ!
Υ.Γ. δεν μου αρέσουν τα ερωτικά τραγούδια... αυτό όμως δεν είναι ένα τραγούδι για έρωτες, αγάπες και λουλούδια! Είναι πολλά περισσότερα...Σε συνέντευξή του ο Ξυδούς δήλωσε: "κάνουμε το λάθος και χρησιμοποιούμε τη λέξη αγάπη πάρα πολύ εύκολα. Δε σημαίνει όταν θέλω κάποιον, τον αγαπώ και πεθαίνω γι' αυτόν. Η αγάπη πανω απ' όλα είναι θυσία, έτσι; Επειδή η θυσία είναι σκληρή, πολύ σκληρή, ας προσπαθήσουμε δύο άλλα πράγματα: σεβασμό και ειλικρίνεια. (επιτέλους, άκουσα και από κάποιον άλλο -και ποιον άλλο!- αυτά τα λόγια... όταν τα λέω εγώ είμαι "η τρελή"!)
θα μπορούσε λοιπόν ένας άνθρωπος που έχει πει αυτά τα λόγια, να γράψει ένα απλό ερωτικό τραγούδι?? οχι....
Από μικρή στην αγκαλιά των λογισμών μου είχα διαλέξει από όλα μου τα λάθη να κυνηγάω μια οπτασία που κρυβότανε στα δάση...Από μικρή στην αγκαλιά των λογισμών μου είχα διαλέξει να μη φτάνω μια οπτασία που κρυβότανε στα δάση... Πες μου που πάνε όταν πεθαίνουν οι αλήτες αφού η ψυχή τους έχει χάσει την πυξίδα... Πες μου που πάνε όταν ζούνε οι αλήτες αφού η ψυχή τους δεν βρήκε ποτέ την πυξίδα...
Υ.Γ. αυτό το τραγούδι ήταν ένα μεγάλο μάθημα (για μένα τουλάχιστον)...
Ζήσε μονάχα την στιγμή και άσε το μετά
...αυτό κάνω... και είναι ωραίο τελικά να ζεις την κάθε σου στιγμή! Άσε, μωρέ το μετά! Φτάνει πια με το μετά!!
Ζούμε τη ζωή μας σκεπτόμενοι το μετά...
Μεγαλώνουμε και κάνουμε πράγματα όχι για μας τους ίδιους, αλλά για το μετά!
Δε χαιρόμαστε τώρα, για να μη στεναχωρηθούμε μετά!
Λυπόμαστε τώρα, αλλά μετά θα είμαστε χαρούμενοι! Γι' αυτό όλο και περισσότεροι "φεύγουν" λυπημένοι... Δεν προλάβανε το μετά...
Όλη μας η ζωή είναι σκέψεις, πράξεις και ενέργειες που θα μας εξασφαλίσουν ένα καλό "μετά"! Είτε αυτό είναι μετά από 5, 10, 20, 30 χρόνια είτε μετά από 1, 2, 5, 10 ζωές...
Ζήσε μονάχα τη στιγμή! Ζήσε την κάθε στιγμή! Σαν να είναι η τελευταία... Σαν να μην πρόκειται να ξανάρθει... και βασικά δεν θα ξανάρθει! Η κάθε στιγμή είναι μοναδική, ακόμα κι αν καταφέρεις να κάνεις τα ίδια πράγματα, με τους ίδιους ανθρώπους.. κάτι θα είναι διαφορετικό..κάτι που θα κάνει τη στιγμή μοναδική.
Θα λείψεις σε όλους... Σε μας, σε αυτούς, στη μουσική...
Έφυγες, αλλά άφησες κάτι για το μετά... Υπέροχα τραγούδια... Όμορφες μελωδίες και στίχους - τροφή για σκέψη!
Να περνάς καλά εκεί πάνω....
Εσύ εκεί... κι εγώ σκυμμένος στην κασέτα σου, να με ματώνει η φωνή σου και το ψέμα σου
