"Όταν θέλεις κάτι πολύ, όλο το σύμπαν συνομωτεί για να το πετύχεις!"
Ή κάπως έτσι ήταν η φράση του Coelho. Και λέω κάπως έτσι, διότι ο καθένας την ερμηνεύει όπως θέλει... Δεν θέλω να σε στεναχωρήσω Paolo, αλλά... ΘΑ σε στεναχωρήσω!
Κατ' αρχάς, χέστηκε (συγνώμη για την έκφραση...) το σύμπαν για το τι θέλω εγώ! Και πόσο πολύ το θέλω! Άλλη δουλειά δεν έχει το σύμπαν να ασχολείται με μένα και τις επιθυμίες μου... Έχει σοβαρότερα πράγματα να ασχοληθεί!
Και δεύτερον, γιατί να συνωμοτήσει το σύμπαν; Μη τυχόν και το κάνουν τσακωτό τα άλλα σύμπαντα; Ότι τι δηλαδή; Το σύμπαν αποφάσισε να ασχοληθεί με τα θέλω μου, θέλει να τα πραγματοποιήσει, αλλά τα άλλα σύμπαντα διαφωνούν (α, τα κακούργα! μα τι τους έκανα;) και τους κρύβεται και από πάνω... Μάλλον, όχι...
Μπορεί αυτή η φράση να είναι ότι πιο αισιόδοξο έχω ακούσει, διαβάσει, νιώσει, πει... ΑΛΛΑ κατά τη γνώμη μου, είναι η μεγαλύτερη μπούρδα που έχει ειπωθεί! Κι όποιος έχει αντίρρηση, να του δείξω τη λίστα (τί λίστα, δηλαδή, πάπυρος μη σου πω!) με τα πράγματα που ήθελα -και πάρα πολύ μάλιστα- αλλά το σύμπαν δεν κρύφτηκε καλά και το τσάκωσαν τα υπόλοιπα! (ξέρεις, εκείνα τα κακούργα που με μισούν...)
Υ.Γ. προς Θεού! δεν ειρωνεύομαι ούτε τον Paolo Coelho, ούτε τον Αλχημιστή, ούτε όσους πιστεύουν σε αυτή τη φράση! (εξηγούμαι για να μη παρεξηγούμαι!) Είναι απλά τα λόγια κάποιας αγανακτησμένης που το... σύμπαν της έχει θυμώσει και δεν της κάνει τα χατίρια!
4 σχόλια:
ΧΑΧΑ.. ΜΗΝ ΑΡΠΑΖΕΣΑΙ ΚΑΛΕ... ΧΑΛΑΡΑ....
ΕΓΩ ΣΥΜΦΩΝΩ ΜΑΖΙ ΣΟΥ... ΕΝ ΜΕΡΕΙ... ΑΛΛΑ ΠΙΣΤΕΥΩ ΠΑΡΑΛΛΗΛΑ ΟΤΙ ΜΕΡΙΚΟΙ ΑΝΘΡΩΠΟΙ ΧΡΕΙΑΖΕΤΑΙ ΝΑ ΕΙΝΑΙ ΛΙΓΟ ΥΠΕΡΒΟΛΙΚΑ ΑΙΣΙΟΔΟΞΟΙ ΚΑΙ ΦΑΝΤΑΣΜΕΝΟΙ ΚΑΙ ΠΕΠΟΙΣΜΕΝΟΙ ΟΤΙ ΟΛΟΚΛΗΡΟ ΤΟ ΣΥΜΠΑΝ ΠΡΟΣΠΑΘΕΙ ΝΑ ΤΟΥΣ ΒΟΗΘΗΣΕΙ ΣΤΗΝ ΕΥΡΕΣΗ ΤΗΣ ΕΥΤΥΧΙΑΣ,ΤΟΥ ΑΛΛΟΥ ΤΟΥΣ ΜΙΣΟΥ Η Ο,ΤΙ ΑΛΛΗΣ ΜΑΛΑΚΙΟΎΛΑΣ ΤΟΥΣ ΚΑΤΕΒΕΙ ΣΤΟ ΚΕΦΑΛΙ.. ΕΤΣΙ ΕΙΜΑΣΤΕ ΕΜΕΙΣ ΟΙ ΑΝΘΡΩΠΟΙ(ΟΧΙ ΟΛΟΙ.. Η ΠΛΕΙΟΨΗΦΙΑ ΟΜΩΣ..) ...ΧΡΕΙΑΖΟΜΑΣΤΕ ΝΑ ΞΕΡΟΥΜΕ ΟΤΙ ΚΑΠΟΙΟΣ ΑΛΛΟΣ ΤΑ ΚΑΝΟΝΙΖΕΙ ΟΛΑ ΓΙΑ ΕΜΑΣ...=)
Δεν πρόκειται το σύμπαν να τα κάνει όλα για σένα κι ας αρέσει σε πολλούς να το πιστεύουν..Εγώ ερμηνεύω αλλιώς αυτή τη φράση..Ίσως όταν ξέρεις ότι κάποιος σε στηρίζει παίρνεις θάρρος και έτσι κάνεις μόνος σου τα βήματα προς το στόχο σου(όπως θα έπρεπε δηλαδή).Στο χέρι μας είναι να πετύχουμε το οτιδήποτε!!
Υ.Γ.: Πάντως στη ζωή μου μέχρ στιγμής έχω δει πολλές συμπτώσεις, που οδήγησαν σε σημαντικά γεγονότα.Δεν το αποκαλώ δύναμη του σύμπαντος, αλλά τυχαίο συνδυασμό των πορειών διαφορετικών ανθρώπων.
Χρειαζόμαστε να ξέρουμε ότι κάποιος άλλος τα κανονίζει όλα για μας, αλλά δεν πιστεύουμε στη μοίρα, στο πεπρωμένο, στο κάρμα... και δεν ξέρω κι εγώ σε τι άλλο μπορεί να πιστέψει κανείς!
Μάλλον όλο αυτό γίνεται επειδή δεν μπορούμε -ή συνήθως δυσκολευόμαστε- να πάρουμε αποφάσεις και πρωτοβουλίες για σοβαρά θέματα -και γενικότερα κάτι πιο σοβαρό από το που θα πιούμε τον καφέ μας!- οπότε προτιμάμε να το αφήνουμε σε κάποιον άλλο... Σε μια ανώτερη και ανεξέλεγκτη δύναμη. Την οποία, φυσικά, και θα κατηγορήσουμε όταν όλα θα πάνε σκατά! (Άτιμο σύμπαν!, Γαμώ τη γκαντεμιά μου!, Ανάθεμα τη μοίρα μου!, Αλί, αλί και τρεις αλί (σκοτώσαν τον ντελικανή!)... και άλλα τέτοια πολλά! Έχουμε πλούσιο ρεπερτόριο...)
Μη με παρεξηγείς melpo μου... Δεν αρπάζομαι. Απλώς όταν γράφω γίνομαι λίγο επιθετική...
(Δε φταίω εγώ... το σύμπαν συνομώτησε εναντίον μου! ;-) )
Συμπτώσεις υπάρχουν και πάντα θα υπάρχουν. Το θέμα είναι ποιες από αυτές τις συμπτώσεις επιλέγουμε να προσέξουμε και τις θεωρούμε σημαντικές; Αυτές που έχουμε ανάγκη... Όπως έχουμε ανάγκη να πιστεύουμε ότι υπάρχει κάτι ποιο δυνατό από μας που μας στηρίζει. Μια διαδικασία που ξεκινά ασυναίσθητα από τις πρώτες μέρες τις ζωής μας και συνεχίζει μέχρι το τέλος. Εμπιστευόμαστε τη μαμά μας μέχρι να στηριχτούμε στα πόδια μας. Έπειτα τον μπαμπά γιατί είναι πιο δυνατός. Στη συνέχεια τους φίλους, το κοντινό μας περιβάλλον και πάει λέγοντας...
Όλα αυτά καλά ως εδώ -και δεν πειράζουν και κανένα. Όπως είπες κι εσύ όμως Ανθέμιδα: Στο χέρι μας είναι να πετύχουμε οτιδήποτε!
Δημοσίευση σχολίου